Մանկական աշխարհայացք կամ Լույս ու մութ աշխարհները
Վերլուծություն
Մի տատ կար, որի անունը Գյուլնազ էր։ Գյուլնազ տատը պատմում էր երեխաներին, երբ նա փոքր էր երկինքը շատ մոտիկ էր։ Այնքան մոտիկ, որ լսում էին աստվածի ձայն, ոնց էին հրեշտակները երգում և այլն։ Մարդիկ փորձում էին աշտարակ ստեղծել և հասնեյին երկինք բայց աստվածը պատժեց իրենց և աշտարակը քանդեց։ Մի երիտադարդ, որի անունը Գուրգեն էր, ընկել էր սև աշխարհ։ Այնտեղ մարդակերներ և հրեշներ։ Նա դուրս եկավ մի թռչունի օգնությամբ։ Այդքանը, այս հեքիաթը ինչ չի թվում ինչվոր բան է սովորեցնում