1․Նախադասությունների մեջ գտնել քերականական սխալները և ուղղել:
Գետինը ծածկվեց ձյունից-ձյունով:
Նրանք ապրում էին սարի գագաթում-գագաթին:
Երբեք մեր աշխարհը մեր-մեզ վրա այսքան ծանր պարտականություն չէր դրել:
Մենք շնորհակալ ենք այն անշահախնդիր բժշկից-բժշկին, ով փրկեց մեր հարազատի կյանքը:
Նա իմ-ինձ պես աշխատասեր չի եղել:
Նա երկար ժամանակ էր, ինչ իմ-ինձ հետ էր քայլում:
Ծնողների մոտ ուսուցչուհին խրախուսեց աշակերտների արարքներին-արարքները:
2․Փակագծերի բառերը տեղադրել կետերի փոխարեն` համապատասխան փոփոխությունների:
1. լճի մոտ` բարձրադիր ժայռի վրա, նստած էր մի մարդ` լայնեզր գլխարկով , և անթարթ հայացքով նայում կապույտ ջրերին: (Լիճ, նայել, գլխարկ, ժայռ)
2. Նա սովորություն ուներ աշնանը վերջին անգամ այգին մտնելու, ցանկապատն ամրացնելու և հնձանի դուռը փակելու , որպեսզի ձմեռը գիշերներին գայլ ու գազան չպատսպարվեն ներսը: (Մտնել, ձմեռ, հնձան, աշուն)
3. Կրծքից արձակելով զղջման հառաչանք` դողդոջուն ձեռքով տխուր շարժում էր անում` կարծես իրենից հեռացնելով օրիորդի գեղանի կերպարանքը: (Ինքը, օրիորդ, արձակել, ձեռք)
4. Թիֆլիսում ապրելու տարիների հատկապես Վերնատան միջոցով Թումանյանն իր շուրջն է համախմբում գրական ուժերին, կազմակերպում արևելահայոց գրական կյանքը: (Կյանք, տարի, միջոց, ինքը)
5. Պապ թագավորը կրճատում էր ժողովուրդից գանձվող եկեղեցական տուրքերը, փակում անկելանոցներն ու կուսանոցները, ձգտում նվազեցնել եկեղեցու իշխանությունը, հաստատել արքունիքի մենիշխանություն: (Փակել, արքունիք, ժողովուրդ, եկեղեցի)
3․Լրացնել բաց թողնված տառերը և երկհնչյունները:
Վերջին ծառի կանաչելու հետ անտառի ներքևի ծայրին կենտ հաճարենու սաղարթը մգանում է. մութն սկսվում է այդտեղից, կամաց-կամաց բարձրանում Զարդաքարի լանջը, բարձունքին հասնում: Ու հենց լանջի կենտ բոխին մուգ կանաչ է դառնում, անլսելի ելևէջ տալով մշուշ են դառնում, անէանում սարի գլխին, ամպի տակ կցկված վերջին ձյունն էլ, թագի պես բոլորված ամպն էլ: Անէանում են միայն մի պահ, հաջորդին բոլորած է լինում նոր ամպ և նստած նոր ձյուն:
4․Բառաշարքում առանձնացնել հոմանիշների 6 զույգ;
1.Աչառու, դաժան, անամոթ, զուսպ, չափավոր, աներկյուղ, թավ, կողմնապահ, խիտ, անպատկառ, անվեհեր, անողորմ:
աչառու-կողմնապահ
դաժան-անողորմ
անամոթ-անպատկառ
զուսպ-չափավոր
աներկյուղ-անվեհեր
թավ-խիտ
2. Ողորմելի, բիլ, ժիր, վեհ, ճերմակ, խեղճ, մեծատուն, հարուստ, առույգ, կապույտ, վսեմ, ձյունաթույր:
ողորմել-խեղճ
բիլ-կապույտ
ժիր-առույգ
վեհ-վսեմ
ճերմակ-ձյունագույն
մեծատուն-հարուստ
3. Անկայուն, հակիրճ, ստոր, համառոտ, գեր, տաղտկալի, երերուն, բիրտ, ձանձրալի, մարմնեղ, կոպիտ, տմարդի:
անկայուն-երերուն
հակիրճ-համառոտ
ստոր-տմարդի
գեր-մարմնեղ
տաղտկալի-ձանձրալի
բիրտ-կոպիտ
5․Գտիր սխալները տրված նախադասությունների մեջ և ուղղիր։
- Դասական արվեստը միշտ ունի իր հետևորդներին։
- Մի՛ անհանգստացիր, ես վարձահատույց կլինեմ քեզանով։
- Տան շեմին միայնակ կանգնած էր Մարանը։
- Բոլորս երախտապարտ էինք մեկին իր անգնահատելի ծառայության համար։
- Նա իր կարիքներին բավարարել համար պատրաստ էր ամեն ինչին։
- Ներկաներից մի մասը խիստ զարմացած էր։
- Էրենբուրգը երկար ու հիացած նայում էր Սարյանի նկարներին։
- Մուշեղ բերդակալը ավելորդ համարեց կանանց զրույցներին մասնակցել։
- Արածդ սխալներիդ համար պիտի ներողություն խնդրես հորդիցտ։
- Ծեր արծվի նման բաց արեց աչքը ու իր դիմաց տեսավ դժխեմ մահը։