«Ես և նան» պատմվածքը խոր հոգեբանական վերլուծություն է սիրո, իդեալականացման և դրան հաջորդող հիասթափության մասին:
Գլխավոր հերոսը սիրահարված է Աննային (Նանին) և նրան տեսնում է որպես մաքրության ու կատարելության մարմնավորում: Սակայն իրականության հետ բախվելիս նրա կերտած իդեալական կերպարը փլուզվում է: Նանը ներկայանում է որպես սովորական, հասարակական կաղապարներով ու կենցաղային շահերով ապրող կին, ինչը հերոսի մեջ առաջացնում է խոր հոգեկան ճգնաժամ:
Ստեղծագործության հիմնական գաղափարն այն է, որ մարդիկ հաճախ սիրում են ոչ թե դիմացինի իրական տեսակը, այլ սեփական երևակայությամբ ստեղծած կերպարը, ինչն էլ դառնում է անխուսափելի հիասթափության և ներքին մենության պատճառ: